Kıta Avrupası, Rusya’nın artan balistik füze üretim kapasitesi ve modern tehditlerine karşı savunma mimarisinde bağımsız bir dönemi başlatıyor. Paris’te düzenlenen stratejik zirvede bir araya gelen Destinus, MBDA, Safran, Airbus ve Thales firmaları, Avrupa’nın ilk atmosfer dışı (exo-atmospheric) önleme sistemi olacak Bliksem EXO konsorsiyumunu kurmak üzere niyet mektubu imzaladı. Üç ay içinde bağlayıcı ana sözleşmeye dönüştürülmesi planlanan projede ortak mühendislik çalışmaları ağustos ayında başlayacak. Kıtanın hava savunmasında bugüne kadar ABD yapımı SM-3 önleyicilerine ve İsrail üretimi Arrow-3 sistemlerine olan bağımlılığı, 2027 yılında uzayda gerçekleştirilecek ilk testle birlikte yerli bir alternatife kavuşmuş olacak.
NATO VE SKY SHIELD AĞIYLA TAM ENTEGRASYON
Geliştirilecek olan yeni sistem, mevcut Avrupa hava savunma unsurlarına bir rakip olmak yerine, bu yapıların üzerini örtecek en üst katman koruma kalkanı vazifesi görecek. NATO’nun entegre hava ve füze savunma ağıyla tam uyumlu çalışacak Bliksem EXO, European Sky Shield Initiative (ESSI) bünyesinde eksikliği hissedilen atmosfer üstü koruma açığını kapatacak. Sistemin tasarım ve test aşamalarında, Ukrayna sahasında yoğun füze taarruzlarına karşı elde edilen sıcak operasyonel deneyimlerden ve gerçek muharebe verilerinden de geniş ölçüde faydalanılacak.
ORESHNIK TEHDİDİNE KARŞI KİNETİK DARBE
Bliksem EXO, geleneksel patlayıcı savaş başlıklarının aksine, hedefi uzay boşluğunda doğrudan çarparak imha eden kinetik “hit-to-kill” yöntemiyle çalışacak. Sistem; 1.000 ila 3.000 kilometre menzilli orta menzilli (MRBM) ve 3.000 ila 5.500 kilometre menzilli orta-uzun menzilli (IRBM) balistik füzeleri hedef alıyor. Bu projenin en birincil hedefi ise, Kasım 2024’te Ukrayna sahasında ilk kez kullanılan, atmosfere dönüş aşamasında bağımsız hareket edebilen çoklu harp başlıkları (MIRV) saçan ve Mach 10 hızına ulaşabilen Rus Oreshnik füze sınıfı olacak.
UZAY BOŞLUĞUNDA EN BÜYÜK SINAV: HEDEFİ AYIRT ETMEK
Atmosfer dışı savunma projelerinde mühendisleri bekleyen en büyük teknik zorluk, yaklaşan gerçek savaş başlığı ile onu gizlemek adına etrafa saçılan sahte yem hedefleri (decoy) birbirinden ayırabilmek. Uzay ortamında hava direnci bulunmadığı için hafif sahte cisimler ile ağır savaş başlıkları yörüngede aynı hızda ve yan yana ilerliyor. Radarların bu ayrımı yapması zorlaşırken, sürtünmesiz ortamda yön bulma ancak küçük itici motorlarla sağlanabiliyor. Askeri literatürde “mermiyi mermiyle vurmak” olarak tanımlanan bu yüksek hassasiyet gerektiren teknoloji, gelecekteki küresel güç dengelerini de yeniden şekillendirecek.
